| PangJung さんのプロフィールo~*~ Pang ~*~Jung~*~oフォトブログリスト | ヘルプ |
|
4月30日 ~วันวานยังหวานอยู่~meeting 6/16 รุ่น 112 โอ้ว และแล้ววันที่เรารอคอยก็มาถึง....อิอิ วัน meeting 6/16 ของเรานะเอง ดีจัยมากๆๆ เลย ที่ได้เจอเพื่อนเก่านะ แต่ละคนก้เปลี่ยนกานไปเยอะเลยง่า ดูโตขึ้นยางไงไม่รู้ สวยๆๆ หล่อๆๆ กานทั้งน้าน เสียดายที่มากานมะครบง่า ขาดไปนิดหน่อย เพราะ ว่า บางคนติดธุระ อืม ไว้เจอกานปีหน้ากะได้จ้า วันนี้ พวกเราไปกินเลี้ยงกานที่ร้านน้องปู โฮะๆๆ โต้ะยาวเหยียดเลย ครึกครื้นดี ถ่ายรูปกานสนุกสนาน เหมือนจาไปเกะกะ ร้านเเลย 555 ก็คนมานเยอะนี่หว่า ทำไงได้ พอกินอิ่มเส็ดแล้ว ก็มุ่งหน้าไป บื้ก ซี ต่อ ตอนแรกว่าจาไปดูหนัง เรื่อง ล่า ท้า ผี อ่ะ แต่ มานดันมีรอบ 15.20 เย็นไปอ่ะ เลยไมได้ ดู น่าเสียดาย แต่เดี๋ยว พรุ่งนี้วันแรงงาน ชวนแม่ไปดูดีกว่า อิอิ พอหนังม่ายได้ดู เลยไปร้องเกะ กานประมาณ2 ชม ครึ่ง มันดีๆ ร้องจนเหนื่อยเลย พอเหนื่อยแล้ว ช้าน ก็ไปกินไอติมกะแก้วต่อ กาน 2คน แย้วเดินเล่นสักพัก ก็ต้องแยกย้าย บ้ายบาย กานกลับบ้าน บางคนก้กลับหอ มีเรียนกานวันจันทร์ หึหึ มีต่คนขยัน มีช้าน ขี้เกียจอยู่คนเดียว อ้อ ก่อนกลับ ซื้อ เกอิชามาดุด้วยแหละ อยู่บ้านมะมีไรทำ 555
อยากบอกว่า........รักเพื่อนทุกๆคนเลยนะ
ปล.. คิดถึงคนที่ไม่มาจัง โดยเฉพาะ เดือน ดา ปาย ปีหน้าเค้าเปลี่ยนเป็นไปเที่ยวกานแล้วนะจ้ะ 4月13日 สรง สนาน สงกรานต์ แปดริ้ว13 เมษายน 2549
เวลา 06.00 น. แป้ง แป้ง ๆๆๆๆ ตื่นได้แล้ว รีบๆ เข้า เดี๋ยวพระกลับวัดหมด ! เป็น เสียงที่ทำ ให้ฉันต้องตื่นแต่เช้า ในรอบ 1 เดือน ที่ ปิดเทอม เหอๆ เมื่อคืน นอนตั้ง ตี 2 ใครจาไปตื่นไหวอ่ะ แงๆ แต่ ถึงตาจาปิด ตัว ก็ต้องลุก ไม่งั้น มีหวังโดน....ตกเตียงแหงมๆ ข้าวสารอาหารแห้งสำหรับใส่บาตร ถูกเตรียมไว้ตั้งแต่ เมื่อวานแล้ว ตอนเช้า เลยไม่ ฉุกละหุก พอไปถึง ศาลาไทย ก็มีคนมาแล้วพอสมควร ส่วนใหญ่จะ ใส่เสื้อ ลายดอก สีฉูดฉาดกันเป็นแถว ดูแล้วสดใสดี ไอ้เราก็กลัวตกเทรน เลยใส่บ้าง อิอิ มีพระประมาณ 200 กว่ารูป พระท่านเทศน์ ยาวเหยียด เกี่ยวกับวันสงกรานต์ คนมานความจำสั้นอ่นะ แถม ฟังบ้าง ไม่ฟังบ้าง ก็คนมันง่วงนี่หว่า จำได้แต่ว่า ให้ระวัง โรคเกี่ยวกับตา อืม! ก็เห็นจะจริง เพราะ พักนี้ เจ็บตาบ่อย รู้สึกตา จาแห้ง เพราะอ่าน หัวขโมยแห่งบารามอส มากไปหน่อย 555 พอใส่บาตรเสร็จ ก็มาสรงน้ำพระกัน เพื่อความเป็นศิริมงคล เป็นอันจบพิธีในตอนเช้า อุอุ
ก่อนกลับบ้าน ก็ซื้อ ข้าวเหนียวหมูปิ้งเป็นอาหาร อันโอชะ เป็นมื้อเช้า นั่งดูทีวีสักพัก ก็ขึ้นไปนอน ต่อ นอนยังไม่ทันฝันหวาน ก็ต้องสะดุ้งตื่น นีกว่าระเบิดลงหน้าบ้าน เสียงดังตูมๆๆ ทำเอาบ้าน สั่นเลย ฮ่าๆๆ ล้อเล่นนะ ที่จริงเป็นเสียงดนตรี จากรถยนต์ที่มานแต่งแล้วนั่นแหละ หมดอารมณ์ จานอนต่อ เลยลงมาข้างล่าง มาดูเค้าเล่นน้ำสงกรานต์ เห็นแล้วนึกอยากเล่นบ้าง แต่ นึกอีกที ไม่เอาดีกว่า ก็ถ้ามีพวกละก็ พอไหว แต่ตัวคนเดียว เห็นทีจะไม่ไหว ปีก่อนๆ ก็รวมกลุ่ม กับเด็กแถวบ้าน แต่ปีนี้ไม่รู้มานหายไปไหนกานหมด หรือว่าโตแล้วเลยแยกๆไป เพื่อนมัธยม ก็อยู่คนละอำเภอ เฮ้อ เซงจิต......
แต่หากคิดในแง่บวก การไม่เล่นน้ำ มานก็มีข้อดีของมานอยู่เหมือนกันนะ อิอิ เช่นๆ
พอตกเย็น เราก็ไปหา อาหารเข้าท้องที่ ศาลากลาง กัน มี อาหารไทย ขนมไทย เพียบเลย สงสารกระเพราะ น้อยๆ คงทำงานหนัก มี การแสดงต่างๆ เช่น ละครหุ่นโจหลุย ลำตัด ลิเก รำกระบี่กระบอง การแสดงของโรงเรียนต่างๆ แบบ ว่าสืบสานวัฒนธรรมไทย อ่ะนะ แต่นี่ดิ วันนี้ตอนประมาณ 5ทุ่ม -เที่ยงคืน แดน-บีม มาครับท่าน 555 มีของ RS ขายด้วย ฉันซื้อกระเป๋าตัง บีมมาอันนึง หุหุ 99 บาท แต่ไม่ได้อยู่ดูคอนเสริ์ตกะเค้าหรอก สงสารพ่อกะแม่อ่ะ เลยต้องกลับบ้าน และนี่ก็เป็นอีกวันนึงของฉัน
เกรดออกครบหมดแล้วละ เทอมนี้ได้ 3.42 แต่ถ้ารวม 2 เทอม ก็ 3.68 (เทอมแรกมาน ช่วยไว้อ่ะ หุหุ) อ่านบารามอส จบ 3เล่ม แล้ว ก็ หนุกดีนะ เป็นหนังสือ คลายเคลียด ตลก ความรัก มิตรภาพ แล้วก็มีสาระด้วย แถม คาโล พระเอก ยังหล่อ เท่ เก่งอีกต่างหาก อิอิ มีข้อตวามที่ประทับใจ แล้วสามารถเอาไปใช้ได้จริงเยอะแยะเลยละ เช่นๆ ทุกอย่างอยู่ที่ห้วงคิด ถ้าเราไม่รู้จักหมุนเปลี่ยนห้วงคิด โลกนี้ทั้งโลกก็มีแต่ศัตรูกับคนทรยศ แต่ถ้าหมุนเปลี่ยนความคิดสักนิก โลกนี้ทั้งโลกก็มีแต่เพื่อน ในชีวิตจริงของทุกคนก็ย่อมพบเจอกับเรื่องที่ไม่สบอารมณ์ ไม่ถูกใจ ทุกข์ใจ แต่จริงๆแล้ว จะทุกข์หรือไม่ทุกข์ สุดแท้ก็ขึ้นอยู่กับตัวเราเองทั้งนั้น ลดความเห็นแก่ตัวของเราลงหน่อย แล้วให้คนข้างนอกได้สบายขึ้นบ้าง ความเห็นอก้ตัวในโลกก้ไม่ลดลงสักเท่าไหร่หรอก บางที ถ้าเราลดลงสะบ้าง สังคมที่กำลังสับสนอยู่นี้ อาจจะดีขึ้นบ้างก็ได้เนอะ ยังมีอีกเยอะเลย แต่ว่าเอาไว้แค่นี้ก่อนละกัน เหนื่อยและ ปล. เพื่อนๆเป็นไงกันบ้าง ก็เล่ากันมาบ้างนะ อยากบอกจากใจว่า คิดถึงพวกแกวะ สนุกในวันสงกรานต์นะเฟ้ย อ้อ งานมะม่วงเริ่มแล้วนะค่ะ มะม่วงแปดริ้ว อร่อยที่สุดแย้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 5555
3月30日 แค่อยากรู้....เธอยังไม่ลืมฉัน ภาพมิตรภาพแสนซื่อ ขณะที่พิกเล็ทเดินตามหมีพูห์ไปต้อยๆ รอยเท้าคู่เล็กๆ ย่ำไปบนหิมะ เคียงข้างกับรอยเท้าของพูห์ไปตลอดทาง เป็นความอบอุ่นในหัวใจ ที่ทั้งสองทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง
ทั้งคู่คงเดินมาด้วยกันนานพอสมควร และคงไม่ได้คุยอะไรกันเลย พิกเล็ทเลยต้อง "ขอเสียง" ด้วยการเรียกพูห์ เมื่อพูห์ขานรับและถามกลับว่า "มีอะไรหรือพิกเล็ท" พิกเล็ทกลับเกาะมือพูห์ไว้ก่อนตอบว่า "เปล่า ไม่มีอะไร แค่อยากมั่นใจ ว่าเราเดินมาด้วยกันเท่านั้นเอง" ภาพนี้ ถ้อยสนทนานี้ เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง สังเกตไหมว่าพูห์เดินนำหน้า ควรเป็นพูห์หรือเปล่า ที่น่าจะเป็นฝ่าย "ขอเสียง" พิกเล็ท ว่ายังเดินตามตัวเองมาหรือไม่ นั่นหมายถึงว่า เป็นความกังวลในใจพิกเล็ทเอง ที่เกรงว่าพูห์จะลืมเพื่อนตัวเล็กๆอย่างเขา ในชีวิตเราทุกคนคงเคยผ่านพบมิตรภาพแสนดี แต่มีกี่คนที่รักษามันเอาไว้ได้คงมั่นไม่หวั่นไหว วันคืนแห่งชีวิตกลืนกินและฉุดดึงเรารุดไป หันกลับมามองข้างหลังอีกทีอาจจะเศร้าใจ หากพบว่าคนที่เราไว้ใจ ไม่มีใครเดินตามเรามาอีกแล้ว ไม่อยากเดินข้างหน้าเพราะเกรงว่าฉันจะลืมเธอ ไม่อยากตามหลังเช่นกัน กลัวตามไม่ทัน กลัวเธอทำฉันหล่นหาย อยากให้เราเดินเคียงกันไป อยากอุ่นใจมั่นใจ ว่าตลอดการเดินทางชีวิตอันยาวไกล เรายังมีกันและกันไปตลอดทาง 3月17日 ใจหนึ่งก็รัก อีกใจก็เจ็บ~ ใจหนึ่งก็รัก อีกใจก็เจ็บ ~ มีทางสองทางที่ให้ฉันต้องเลือก
3月16日 ~ ถึงบ้านแล้วจ้า ~ กลับ ถึงบ้านแล้ว คร้าบพี่น้องๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขนของกานเหนื่อยมากมาย ตอนขามามานไม่เยอะอย่างงี้นี่หว่า ถ้าไม่ได้นุชชี่ กะตาล ช่วย คงตายแหงๆๆเลย ต้องขอบคุณมากจริงๆๆ
กลับถึงบ้าน ก็ ป่วยเลยครับท่าน สงสัย จะเป็นเพราะ ว่ากินส้มตำ ตอน3 ทุ่ม 555 อ้วกแตก ท้องเสียเลย ถึงกับหมดแรงไปเลย โฮะๆๆ........ ตอนนี้เริ่มมีแรงแล้ว ก็เลยมาเล่นเน็ท อิอิ
เกศ จ้า ปิดเทอม นี้ เจอกานวันไหนดีอ่ะ เอาพวกแก้วมาด้วยดิ หลายๆๆคน น่าหนุกดีอ่ะ
หมดแรงแล้ว แค่นี้ก่อนนะ บ้ายบายจ้า
3月11日 ชีวิตที่แสนเศร้า เย้ๆๆๆๆ ในที่สุดก็เขียนได้แล้ว เป็นเพราะเจ้าเครื่องคอม ตัวเมื่อวาน นี่เอง เลยเขียนไม่ได้ ตอนนี้ เหลืออีก แค่ตลาด วิชาเดียว เท่านั้น เราก็จะเป็นอิสระแล้ว เฮ้อ อยากสอบเสร็จเร็วๆๆอ่ะ เบื่อ ชีวิต ช่วงสอบนี้ชะมัดเลย เพื่อนที่โรงเรียนเก่า สอบเสร็จกานไปหมดแล้ว นอนตีพุงอยู่กะบ้าน อิจฉาชะมัดเลย แต่อีกไม่กี่วัน เราก็จะได้เจอกันแล้วน้า
นาย ใครก็ไม่รู้ ฝากบอก โอ๋ กะปลาด้วย ว่าไม่เป็นไร ยินดีติวให้ ที่จริง เราก็ไม่ค่อยได้ ติว เท่าไหร่เลย แล้วเปนไง ตัวเองอ่ะทำได้ป่าว -_- ตั้งใจอ่านหนังสือด้วยอ่ะ ไม่ใช่เอาแต่บอกคนอื่น
สอบเสร็จ วันที่ 13 ค้าบๆๆๆๆๆๆ มีโปรแกรม ฉลองกับเพื่อนๆๆมากมาย อิอิ เช่น ไปกินพิซซ่า เจ้นุชชี่กะตาล เค้าอยากกิน ไปเล่นเกมส์ ให้หายอยาก อันนี้เราไปกะ นุช พลอย แล้วนายแชมป์ ถ้ามานยางไม่กลับบ้านนะ ไปดูพระ อาทิตย์ ขึ้น หรือตกดิน ที่บางแสน ยังไม่แน่ใจ อิอิ โรแมนติก สะจริงๆๆ ต่อด้วยร้องคาราโอเกะ โฮะๆๆ แล้วก็ได้เวลา ที่ต้องกลับบ้านจริงๆๆแล้ว ตั้งใจไว้ว่าจะกลับ วันที่ 15 ต้องอยู่ เที่ยวกะเพื่อนๆก่อน ขนของ กาน อ้วกแตกแหงๆๆ ปิดเทอม ไปจาไปทำไรดีหว่า กินๆๆ นอนๆๆ 5 5 5 อ้วนกานพอดีเลย แค่นี้คนบางคนก็บอก อ้วนแล้ว
2-3 วานก่อน ช้านงี้ sad มากมาย คิดถึงเมื่อไหร่ ก็เซงขึ้นมาสะงั้น ทำเอา อ่านคอม ไม่รู้เรื่องเลย สหศาสตร์ ก็จำไม่ค่อยได้ เพราะมานไม่ได้ตั้งใจอ่าน มะรู้คราวนี้ จาได้เกรด อาราย เฮ้อ..... โทษ ใครเค้าก็ไม่ได้ มานเป็นความผิดของ ตัวเอง คนมานโง่เองก็เป็นแบบนี้แหละ
คนที่เทอไม่มอง คนที่เทอไม่สนใจ เค้ามีอะไรข้างในที่เทอคงไม่รู้ เพียงเทอลองเปิดใจ เพียงเทอลองได้เฝ้าดู จะเข้าใจบางคนที่อยู่ไกลตัวเทอ ไม่ใช่คนที่เทอฝัน ไม่ใช่คนสำคัญอะไร แต่จะมีแค่ความอุ่นใจ ให้กับเทอ ไม่มีขาดหาย....
1月28日 ~ ฝืน ~ ~ ฝืน ~
คอยห้ามใจทีไรมันก็ยาก ทนไม่ไหว ทุกครั้งที่เราใกล้ชิดกัน ฉันเพ้อฝันไปถึงไหน
อย่าไปอยู่ใกล้เธอ เตือนหัวใจตัวเอง อย่ามัวฝันถึงเธอ แล้วฉันจะทำได้ไหม
อย่าคอยส่งยิ้มให้เธอ เธอคงไม่สนใจฉันสักนิดเลย
แล้วฉันจะฝืน ฝืนหัวใจตัวเองได้ไหม แล้วฉันจะฝืนความรู้สึกของฉันได้ยังไง ไม่อาจจะฝืนความรักที่มันเอ่อล้น ฉันนั้นต้องฝืนทนกล้ำกลืน อยู่กับความขื่นขม ที่เธอมองว่าฉันไม่มีตัวตน
ถึงจะยากเย็นเพียงใด ฉันก็คงต้องฝืนต่อไป
แล้วฉันจะฝืน ฝืนหัวใจตัวเองได้ไหม แล้วฉันจะฝืนความรู้สึกของฉันได้ยังไง
ไม่อาจจะฝืนความรักที่มันเอ่อล้น ฉันนั้นต้องฝืนทนกล้ำกลืน อยู่กับความขื่นขม ที่เธอมองว่าฉันไม่มีตัวตน ถึงจะยากเย็นเพียงใด ต่อให้ฉันต้องทำอย่างไร ฉันต้องทำให้ได้ ฉันต้องฝืนหยุดรักเธอ ถึงจะยากเย็นเพียงใด ฉันก็คงต้องฝืนต่อไป แล้วฉันจะฝืนได้ไหม ฉันนั้นต้องฝืนต่อไป |
|
|||
|
|